Mijn roeicarriere

Lang, lang geleden…

In een grijs verleden heb ik leren roeien bij de Roei & Zeilvereniging “de Maas”. Ik was toen een jaar of 12 en moest van mijn ouders roeien. Echt leuk vond ik het toen niet, omdat het zo’n 15 km fietsen was naar de Maas… Na een jaar vond ik het genoeg en stopte ik.

Skadi

Toen ik wat jaartjes ouder was en begon met studeren kwam ik tijdens de introductie week langs bij Skadi. Op een of andere manier trok het roeien me toen wel aan. Na 2 jaar besloot ik te stoppen met mijn studie geneeskunde en ook met roeien op Skadi.

Njord

Toen ik een paar jaar later besloot weer te gaan studeren, was de stap om ook weer te gaan roeien een makkelijke. Roeien hoorde voor mij min of meer bij studeren. Mijn studie was in Leiden en dus wilde ik daar ook roeien. Mijn keuze viel op Njord. De sfeer vond ik beter dan bij Skadi en het roeien, ja dat werd eigenlijk steeds leuker. Dat eerste jaar wilde ik nog wennen aan mijn studie en ik besloot dus om Club Acht te gaan roeien. Dit jaar was overigens ook het begin van mijn bezigheden als “Webmaster” van de Njord Internet site.

Na dit eerste jaar vond ik het roeien zo leuk dat ik het besloot echt serieus aan te pakken. Ik werd wedstrijdroeier en dus zat ik in de Jonge Acht.

Aan het begin van het jaar beloofde tweedejaars zwaar heel wat, maar een en ander liep nogal anders… Dit jaar probeerde ik nog wat te coachen, het competitie ploegje Blauwdruk. Het was best leuk, hoewel de dametjes niet echt hard gingen. Maar ja, bij competitieroeien is het plezier ook van belang! Ook probeerde ik de Njord webpage wat te verbeteren, wat na de zomervakantie lukte: op de ALV werd besloten een budget uit te trekken voor de Internet Commissie, die ik al zolang op poten probeerde te krijgen.

Dan het derde jaar wedstrijdroeien op Njord. Twee zonder varen in het overgangsveld met van den Broek. Een mooi seizoen met twee blikken. “Ome Sjaak” was eindelijk echt overgangs. En ik besloot het daar maar bij te laten.

Ik heb nog wel geholpen bij het construeren van het Njord Lustrumboek, ter gelegenheid van het 125-jarig lustrum. Het was erg leuk om alle foto’s in te scannen (vooral die uit de 19e eeuw :-) en het boek vorm te geven. Het geeft me het gevoel dat ik ook iets blijvends achterlaat bij Njord, ook al is het maar mijn naam in kleine lettertjes voorin het boek…

Toekomst

Of er op roeigebied nog meer volgt weet ik niet. Misschien stap ik ooit weer eens in een boot, als veteraan of op een andere manier. Wel weet ik dat ik nog steeds veel heb aan mijn tijd bij Njord. Je leert veel van wedstrijdroeien: je grenzen, hoe je moet doorbijten, ook als het niet goed lijkt te gaan en uiteindelijk om er gewoon lol in hebben, wat je ook verder doet!