Overgangs 2- 1999

De Overgangs Twee Zonder bestond uit:

• Daan van den Broek
• Christiaan Kamstra
• Daniel Eefting (Coach)

Plannen voor een vier

Jaartje drie als wedstrijdroeier. Het plan was opgevat om een overgangs vier te vormen met de Bruin en Burgerhout (Oude Vier van het voorgaande jaar) en een 4e persoon. Als coach was Eefting bereid gevonden. We hadden allemaal ongeveer hetzelfde idee: om een mooi laatste jaar te varen. Het bleek lastig een 4e persoon te vinden. Een Asopos-man wilde niet. Dirksen wou wel weer zwaar gaan roeien en had toegezegd. Toen bleek hij ziek te zijn en moest meer aandacht aan zijn studie schenken. Uiteindelijk vonden we een vierdejaars lichte roeier: van den Broek werd bereid gevonden om met ons mee te roeien.

Noodlot

Het noodlot sloeg echter toe: de Bruin had last van een rugblessure en liep daarvoor bij een fysiotherapeut. Kennelijk hadden ze elkaar niet goed begrepen: de Bruin dacht dat hij wel mocht roeien, de fysio had echter bedoeld dat hij moest herstellen. De boodschap was hard: de Bruin kon niet meer roeien. Als gevolg hiervan had Eefting ook een gesprek met Burgerhout. Die had ook al langere tijd problemen met zijn rug. Hij besloot om ook maar te stoppen. De Bruin ging zich mede bemoeien met de Jonge Vier en ook Burgerhout besloot later als coach op te gaan treden. Vorming van de 2 zonder

Voor mij leek het er even op dat het roeien nu over was. Op zich wilde ik wel verder, maar verwachtte dat van den Broek er geen zin in zou hebben. Samen waren we al op trainingskamp in Hazewinkel geweest, waarin we even een “negatief” gesprekje hadden… Tot mijn verrassing stemde van den Broek in met een plan van Eefting om voorlopig maar een maand te roeien in een twee zonder. Wonderwel “klikte” het in de twee en we waren niet onaardig aan het roeien. Op een sparsessie bleken we het hardste te gaan die dag. Voor onszelf een behoorlijke opsteker.

Oude Vier en de lange afstand wedstrijden

De Oude Vier werd dit jaar voorgesteld als een project: uit alle ouderejaars zou de best mogelijke vier gevormd worden, die in 6 weken bij elkaar zouden moeten komen. Helaas waren enkele ouderejaars roeiers het hier niet mee eens en kon het plan niet uitgevoerd worden. Er werd dus een zware vier gevormd uit de bestaande tweetjes (O2- en de SB2-) die het moest opnemen tegen de ouderejaars lichte vier.

Als Oude Acht naar de Head

Na enige tijd werd de wrevel ontstaan door deze (deels politieke) spelletjes opzij gezet en stapten oud zwaar en oud licht in een boot om de eer van Njord op de Heineken en de Head hoog te houden. Hoewel Stravers er een wat vreemde start op na hield voor de Heineken (spoelen laag, spoelen hoog, hard hoog en dan 250 meter rammen?) liep het niet geheel onaardig en bereikten we op de Head een derde plaats.

Oude Acht 1999 op de Heineken

Grunhagen (bg), Kamstra, van den Broek, van der Meer,Schutte, Altorf, Kraayeveld, van den Hondel (sl)en Harmsen (stuur)

Twee Head

Na al het lange afstands geweld in een acht dachten Broek en ik dat we het zonder stuurman en met zijn tweeen ook wel konden. We besloten de Twee Head te starten. Een aparte ervaring om in een twee in een wedstrijd de Amstel over te gaan. Vooral als je het pacours geen van beiden kent. Hierdoor was de Twee head voor ons waarschijnlijk ruim een kilometer langer dan voor de andere deelnemers. (die ogenschijnlijk moeiteloos bocht na bocht de perfecte lijn konden vinden) Gelukkig mochten we als eerste weg. Uiteindelijk werden we nog derde. Het was een erg leuke wedstrijd.

Selectie van de Oude Vier

Om Oude Vier te worden moesten we sparren tegen oud licht. De zware ouderejaars vier liep niet echt goed. Vermogen was er wel, maar de kunst om dat met zijn vieren aan te wenden was er helaas niet. De sparsessie had voor de Head moeten plaatsvinden, maar werd steeds uitgesteld wegens blessures en andere vervelende zaken. Uiteindelijk werd op het kanaal de strijd uitgevochten over drie maal 2000 meter. Hierbij bleek oud licht toch de snellere ploeg.

De Varsity

Helaas moest onze Oude vier het op de grote wedstrijd afleggen: ook dit jaar (net als 1998) haalde Njord de finale niet. Er is bijna geen grotere teleurstelling mogelijk dan wanneer de Oude Vier van je eigen vereniging bij de Varsity niet eens in de finale komt. Anders is er altijd nog dat glimpje hoop op een gouden blik (hoe vaag en ver weg ook), maar als je Oude Vier niet meer mee doet, dan mist er iets die dag.

De Varsity werd voor ons tweetje de allerslechtste wedstrijd van het gehele seizoen. Alles wat we technisch fout deden, hebben we deze wedstijd laten zien. Hopelijk hebben weinigen ons gezien die dag.

Randstad Regatta

De Randstad is een wedstrijd die zo’n beetje alles zegt over hoe je in het veld ligt. Voor de eerste keer kom je “het buitenland” in volle sterkte tegen. En dan blijkt dus waar je ergens je bevindt in het veld. We startten het overgangs veld en hadden geen idee waar we zouden eindigen. Broek had gezegd dat als alles perfect zou gaan (het maximaal haalbare) we derde zouden worden. En we werden dan ook derde! De ploeg die gewonnen had werd die dag Senior-A, dus we hadden nog maar 1 ploeg tussen ons en het blik staan. Een Skoll tweetje met twee enorme bomen van kerels.

Niet naar de Martini

Jammer genoeg kreeg ik de week na de Randstad last van een blessure: een tussenrib-spiertje was een beetje overbelast. Hierdoor konden we niet veel trainen (Broek ging skiffen) en moesten we de Martini laten passeren…

Hollandia / ARB

De Hollandia waren nota bene onze eigen lustrumwedstrijden! Helaas werd het hier ook een tweede plek, achter de mannen van Skoll. Op de ARB was het van een zelfde laken een pak: tweede. Pluspunt van de Hollandia was echter dat onze Skoll vriendjes nu Senior-A waren. Nu zou het er dus op aan gaan komen!

ZRB

De ZRB bracht warm en benauwd weer. Ook verschenen er ploegen die we niet eerder tegengekomen waren. Hoewel we onszelf een goede kans gaven, was het toch spannend. Ook moesten we tegen de Njord SB 2-. Uit de start kwamen we niet snel weg, de SB 2- lag op kop. Maar in de eerste 500 meter begon ons bootje te lopen en haal na haal schoven we naar voren. Even leek het erop dat een nieuw Triton tweetje het goed zou doen en ons het leven zuur zou maken, maar bij de kilometer stortten ze in. Met een ruime voorsprong hebben we ons eerste blik van het jaar gepakt!

NSRF / NSK

En toen daagden de laatste wedstrijden van het seizoen alweer op: de NSRF en de NSK. De NSK zijn het NK voor studenten. Hier troffen we een paar oude bekenden aan: de mannen van Skoll. Hoewel we het niet verwacht hadden liep het niet slecht in dit veld. Op een haartje achter nummer twee werden we derde.

In het overgangsveld op de NSRF startten we weer tegen de SB 2- en het tweetje van Triton dat we op de ZRB tegengekomen waren. Eigenlijk werd de NSRF een herhaling van de ZRB: slechte start, op gang komen en langzaam doorschuiven naar de eerste plaats… Triton voer aan de andere kant van de baan, waardoor ik dacht dat ze naast ons lagen. Later bleek dat we meer dan 10 seconden voor lagen. Het was de afsluiting van een mooi seizoen.

Na de twee zonder

Van den Broek heeft nog jaren lang op Njord rondgelopen, voornamelijk als coach. Eefting heeft zijn studie afgerond en is niet meer actief geweest op Njord. Zelf ben ik gestopt met roeien, het was een prachtige tijd.